Toyota Supra kończy 40 lat

Słowo „Supra” pochodzi z łaciny i oznacza „ponad”, nazwę dobrze pasującą do auta, które japońscy inżynierowie projektowali z myślą o osiągach, mocy i najwyższym poziomie dopracowania. Każda kolejna generacja sportowej Toyoty przesuwała granice możliwości i technologii. Z czasem wokół Supry powstała liczna społeczność obejmująca miłośników klasyków, ekspertów od tuningu, zawodowych kierowców wyścigowych oraz drifterów.

Początki modelu sięgają 1978 roku, kiedy pojawiła się Celica Supra (A40/A50), dłuższa i mocniejsza wersja popularnego coupé. Już wówczas samochód napędzały rzędowe jednostki sześciocylindrowe, które stały się jednym z jego znaków rozpoznawczych. Kolejna generacja, A60, zadebiutowała w 1981 roku w Japonii pod nazwą Celica XX, a rok później trafiła do Europy jako Celica Supra. Wyróżniały ją chowane reflektory typowe dla lat 80-tych oraz silnik 2.8 DOHC.

Generacja A70, zaprezentowana w 1986 roku, była pierwszym autem oferowanym na wszystkich rynkach pod tą samą nazwą: Supra. Najmocniejszy turbodoładowany silnik 3.0 DOHC 7M-GTE w japońskiej wersji osiągał aż 230 KM. Zawieszenie każdego koła wykorzystywało podwójne wahacze, podobnie jak w legendarnej Toyocie 2000GT, a wyposażenie obejmowało również trzykanałowy układ ABS. Supra A70 szybko zyskała uznanie jako doskonała baza do budowy samochodów wyczynowych.

Debiutująca w 1993 roku czwarta generacja A80 ugruntowała legendarny status Supry. Do zmniejszenia masy auta przyczyniło się zastosowanie aluminiowych elementów, a charakterystyczne tylne skrzydło stało się jednym z jego znaków rozpoznawczych. Za osiągi odpowiadały trzylitrowe silniki z rodziny 2JZ: wolnossący 2JZ-GE oraz turbodoładowany 2JZ-GTE, cenione przez tunerów do dziś. Topowa odmiana RZ była wyposażona w sześciobiegową manualną skrzynię Getrag. W latach 1995–1996 wyścigowe Supry rywalizowały w 24-godzinnym Le Mans, a w japońskiej serii JGTC, przemianowanej w 2005 roku na Super GT, model zdobył cztery tytuły mistrzowskie w klasyfikacji kierowców i dwa w klasyfikacji zespołów.

Piątą generację Supry (A90) zaprezentowano w Detroit w styczniu 2019 roku. Jej powrót był osobistym projektem ówczesnego prezesa koncernu, Akio Toyody. Samochód stał się pierwszym globalnym projektem inżynierów TOYOTA GAZOO Racing i był dopracowywany na legendarnym torze Nürburgring. Doskonała precyzja prowadzenia to efekt połączenia krótkiego rozstawu osi z szerokim rozstawem kół. Proporcja tych wymiarów wynosi 1,55. W chwili debiutu GR Supra otrzymała turbodoładowany silnik 3.0 o mocy 340 KM i momencie obrotowym 500 Nm, dzięki któremu przyspieszała od 0 do 100 km/h w 4,3 sekundy. W 2020 roku ofertę rozszerzono o lżejszą wersję z jednostką 2.0 o mocy 258 KM. Dwa lata później, zgodnie z oczekiwaniami fanów, pojawiła się sześciobiegowa skrzynia manualna opracowana z myślą o charakterystyce silnika 3.0.

Wyjątkowy charakter GR Supry akcentowały limitowane edycje, produkowane w niewielkich seriach: A90 Edition (90 egzemplarzy), Fuji Speedway Edition (200 sztuk), Jarama Racetrack Edition (90 sztuk) oraz Lightweight EVO. Zwieńczeniem tej generacji jest GR Supra A90 Final Edition, inspirowana wyścigowym samochodem GT4, o mocy 441 KM w nakładzie ograniczonym do 300 egzemplarzy. Produkcję piątej generacji zakończono w marcu 2026 roku.

GR Supra zdobyła również uznanie w sportach motorowych. Prototyp wersji GR Supra GT4 pokazano w 2019 roku, a rok później TOYOTA GAZOO Racing Europe w Kolonii uruchomiła produkcję samochodów przeznaczonych dla prywatnych zespołów. Do tej pory model ponad 500 razy stawał na podium i zwyciężał w klasyfikacji generalnej kategorii GT4 w 11 krajach. Wyczynowe wersje GR Supry startowały także w serii Super GT i NASCAR oraz rywalizowały w czołowych ligach driftingowych na świecie.

Toyota nadal wspiera właścicieli klasycznych samochodów marki, w tym modeli Supra A70 i A80. W programie GR Heritage Parts specjaliści GAZOO Racing odtwarzają części, których produkcję zakończono, a następnie oferują je jako nowe, oryginalne podzespoły Toyoty. Obecnie program obejmuje ponad 300 elementów.